Krausi
pl
Załóż konto

Wszystko o piwie

Style lagerów: od pilsa po doppelbocka

Dla wielu „lager” oznacza jasne, lekkie, przemysłowe piwo. W rzeczywistości to największa rodzina piw na świecie i jedna z najbardziej zróżnicowanych: sięga od piwa stołowego 3 % po doppelbocka 10 %, od słomkowej żółci po czerń, od wytrawnego, gorzkiego pilsa po wędzone piwo z Bambergu. Łączy je nie kolor ani moc, lecz drożdże i leżakowanie w chłodzie. Ta strona przedstawia rodziny lagerów, ich liczby według przewodnika BJCP, typowe składniki i trudność właściwą każdej z nich. Metodę warzenia opisuje warzenie lagera w domu.

Zaktualizowano 11 listopada 2026

Co czyni lagera lagerem

  • Drożdże lagerowe, Saccharomyces pastorianus, które fermentują w chłodzie i nie zostawiają prawie żadnego aromatu fermentacji (zob. drożdże lagerowe).
  • Kilkutygodniowe leżakowanie w chłodzie, które klaruje piwo i scala smaki: „lagern” znaczy po niemiecku „składować”.
  • Skutek w szklance: czyste piwo, w którym czuć słód, chmiel i wodę, bez owocowości. Stąd opinia o trudności: żadna wada nie ukryje się za drożdżami.
  • Co nie czyni lagera: kolor (są czarne lagery), lekkość (są lagery 10 %), goryczka (od 8 do 45 IBU).
Alkohol dwudziestu czterech stylów lagera, rodzina po rodzinie, każdy pasek w kolorze piwa
Od Leichtbiera 2,4 % po eisbocka 14 %: zakres alkoholu każdego stylu według przewodnika BJCP i kolor piwa.

Liczby na kartach pochodzą z przewodnika BJCP 2021: gęstość początkowa i końcowa, goryczka, kolor i alkohol.

Pilsy

Pierwszego jasnego lagera uwarzono w Pilźnie w Czechach w 1842 roku. Całe pozostałe nowoczesne jasne piwo od niego pochodzi. Dwie szkoły:

5D German Pils

OG 1,044 do 1,050 · FG 1,008 do 1,013 · 22 do 40 IBU · 4 do 8 EBC · 4,4 do 5,2 % obj.

3B Czech Premium Pale Lager

OG 1,044 do 1,060 · FG 1,013 do 1,017 · 30 do 45 IBU · 7 do 12 EBC · 4,2 do 5,8 % obj.

3A Czech Pale Lager

OG 1,028 do 1,044 · FG 1,008 do 1,014 · 20 do 35 IBU · 6 do 12 EBC · 3,0 do 4,1 % obj.

  • Pils niemiecki (German Pils): najjaśniejszy i najbardziej wytrawny, zdecydowana, długa goryczka; niemieckie chmiele szlachetne (Hallertau, Tettnang, Spalt).
  • Pils czeski (Czech Premium Pale Lager): złoty, pełny, bogaty słód zrównoważony dużą ilością chmielu żateckiego; pełniejszy finisz niż w niemieckim. Bardzo miękka woda, często warzony dekokcyjnie. Jego lekka, codzienna wersja (Czech Pale Lager) ma 3–4,1 %.
  • Składniki: prawie sam słód pilzneński, jeden lub dwa chmiele szlachetne, drożdże czeskie do pierwszego, uniwersalne niemieckie do drugiego.
  • Trudność: wszystko. To styl, w którym DMS (gotowana kukurydza), diacetyl, utlenienie i zbyt alkaliczna woda są najbardziej wyczuwalne. Nie wybieraj go na pierwszego lagera.

Jasne słodowe: helles i export

4A Munich Helles

OG 1,044 do 1,048 · FG 1,006 do 1,012 · 16 do 22 IBU · 6 do 10 EBC · 4,7 do 5,4 % obj.

5C German Helles Exportbier

OG 1,050 do 1,058 · FG 1,008 do 1,015 · 20 do 30 IBU · 8 do 12 EBC · 5,0 do 6,0 % obj.

4B Festbier

OG 1,054 do 1,057 · FG 1,010 do 1,012 · 18 do 25 IBU · 8 do 12 EBC · 5,8 do 6,3 % obj.

  • Munich Helles: odpowiedź Monachium na pilsa, z 1894 roku: słód na pierwszym planie, goryczki tyle, ile trzeba. Łagodny, ale nie słodki.
  • Helles Exportbier, czyli Dortmunder: między hellesem a pilsem, nieco mocniejszy, z bardziej mineralną wodą.
  • Festbier: piwo podawane dziś na monachijskim Oktoberfeście: mocniejszy helles, stworzony do picia litrami.
  • Składniki: słód pilzneński i niewielki udział słodu monachijskiego lub wiedeńskiego, chmiele szlachetne w umiarkowanej dawce, drożdże bawarskie.
  • Trudność: równowaga. Przy tak małej goryczce jeden stopień za dużo w zacieraniu daje ciężkie piwo, jeden stopień za mało piwo puste.

Bursztynowe: vienna, märzen

7A Vienna Lager

OG 1,048 do 1,055 · FG 1,010 do 1,014 · 18 do 30 IBU · 18 do 30 EBC · 4,7 do 5,5 % obj.

6A Märzen

OG 1,054 do 1,060 · FG 1,010 do 1,014 · 18 do 24 IBU · 16 do 34 EBC · 5,6 do 6,3 % obj.

3C Czech Amber Lager

OG 1,044 do 1,060 · FG 1,013 do 1,017 · 20 do 35 IBU · 20 do 32 EBC · 4,4 do 5,8 % obj.

  • Vienna Lager: powstał w Wiedniu w 1841 roku: bursztynowy, lekko opiekany słód, wytrawny finisz.
  • Märzen: „piwo marcowe”, warzone pod koniec zimy i przechowywane w piwnicy do jesieni; było piwem Oktoberfestu przed festbierem. Słodowy, opiekany chleb, nigdy karmelowy.
  • Czeski lager bursztynowy (Czech Amber Lager): bardziej chmielowy i pełniejszy niż dwa poprzednie.
  • Składniki: słody wiedeński i monachijski jako baza, bardzo mało słodu karmelowego albo wcale, drożdże bawarskie.
  • Trudność: uzyskać smak skórki chleba bez słodyczy. Odruch dodania słodu karmelowego daje zwykłe bursztynowe piwo, a nie märzena.
  • Dla początkującego w lagerach to najlepsza rodzina na start: słód przykrywa drobne odchylenia fermentacji.

Ciemne i czarne: dunkel, schwarzbier

8A Munich Dunkel

OG 1,048 do 1,056 · FG 1,010 do 1,016 · 18 do 28 IBU · 34 do 55 EBC · 4,5 do 5,6 % obj.

8B Schwarzbier

OG 1,046 do 1,052 · FG 1,010 do 1,016 · 20 do 35 IBU · 37 do 59 EBC · 4,4 do 5,4 % obj.

3D Czech Dark Lager

OG 1,044 do 1,060 · FG 1,013 do 1,017 · 18 do 34 IBU · 34 do 69 EBC · 4,4 do 5,8 % obj.

  • Munich Dunkel: piwo Monachium sprzed hellesa: ciemne, skórka chleba, orzech laskowy, lekka czekolada, bez palonych nut.
  • Schwarzbier: czarny, ale lekki i wytrawny: szczypta kawy i gorzkiej czekolady, bez cierpkości stoutu.
  • Czeski lager ciemny (Czech Dark Lager): pełniejszy i słodszy niż schwarzbier.
  • Składniki: słód monachijski jako baza dla dunkla; słód pilzneński i niewielki udział słodu palonego bez łuski dla schwarzbiera, który daje kolor bez ściągania.
  • Trudność: paloność. Za dużo, i schwarzbier staje się porterem; potrzeba jej dokładnie tyle, ile wymaga kolor.

Mocne: rodzina koźlaków

Narodziła się w Einbeck na północy Niemiec, potem przyjęło ją Monachium. Mocne, słodowe, mało gorzkie lagery, do picia, gdy jest zimno.

6C Dunkles Bock

OG 1,064 do 1,072 · FG 1,013 do 1,019 · 20 do 27 IBU · 28 do 43 EBC · 6,3 do 7,2 % obj.

4C Helles Bock

OG 1,064 do 1,072 · FG 1,011 do 1,018 · 23 do 35 IBU · 12 do 18 EBC · 6,3 do 7,4 % obj.

9A Doppelbock

OG 1,072 do 1,112 · FG 1,016 do 1,024 · 16 do 26 IBU · 12 do 49 EBC · 7,0 do 10,0 % obj.

9B Eisbock

OG 1,078 do 1,120 · FG 1,020 do 1,035 · 25 do 35 IBU · 34 do 59 EBC · 9,0 do 14,0 % obj.

9C Baltic Porter

OG 1,060 do 1,090 · FG 1,016 do 1,024 · 20 do 40 IBU · 34 do 59 EBC · 6,5 do 9,5 % obj.

  • Dunkles Bock: klasyczny ciemny koźlak.
  • Helles Bock, czyli Maibock: jasna wersja wiosenna, bardziej chmielowa.
  • Doppelbock: „płynny chleb” monachijskich mnichów na czas postu; nazwy kończące się na „-ator” oddają mu hołd.
  • Eisbock: doppelbock zagęszczony przez wymrażanie, z którego usuwa się lód.
  • Baltic Porter: mocny porter, najczęściej fermentowany drożdżami lagerowymi: pełnia doppelbocka, czekolada portera.
  • Składniki: duży udział słodu monachijskiego, bardzo mało chmielu, dużo drożdży.
  • Trudność: fermentacja. Przy tych gęstościach i w chłodzie potrzeba trzech saszetek drożdży albo gęstwy z poprzedniej warki oraz kilku miesięcy leżakowania.

Lagery lekkie i międzynarodowe

1A American Light Lager

OG 1,028 do 1,040 · FG 0,998 do 1,008 · 8 do 12 IBU · 4 do 6 EBC · 2,8 do 4,2 % obj.

1B American Lager

OG 1,040 do 1,050 · FG 1,004 do 1,010 · 8 do 18 IBU · 4 do 7 EBC · 4,2 do 5,3 % obj.

2A International Pale Lager

OG 1,042 do 1,050 · FG 1,008 do 1,012 · 18 do 25 IBU · 4 do 12 EBC · 4,5 do 6,0 % obj.

5A German Leichtbier

OG 1,026 do 1,034 · FG 1,006 do 1,010 · 15 do 28 IBU · 3 do 8 EBC · 2,4 do 3,6 % obj.

  • American Light Lager i American Lager: bardzo jasne, bardzo wytrawne, prawie bez goryczki, z udziałem ryżu lub kukurydzy.
  • International Pale Lager: masowe jasne piwa z całego świata; istnieją wersje bursztynowe i ciemne.
  • Niemiecki Leichtbier: odchudzony pils.
  • Trudność: paradoksalnie to one są najtrudniejsze do uwarzenia w domu. Tak mało smaku, że najmniejsza wada fermentacji, utlenienia czy wody zajmuje całe miejsce.

Lagery z charakterem

27A Bière historique : Kellerbier

OG 1,048 do 1,054 · FG 1,012 do 1,016 · 25 do 40 IBU · 14 do 34 EBC · 4,8 do 5,4 % obj.

6B Rauchbier

OG 1,050 do 1,057 · FG 1,012 do 1,016 · 20 do 30 IBU · 24 do 43 EBC · 4,8 do 6,0 % obj.

  • Kellerbier: młody, niefiltrowany lager, podawany mętny prosto z piwnicy. Najbardziej wyrozumiały dla amatora, bo nie musi być klarowny.
  • Rauchbier: wędzone piwo z Bambergu: märzen warzony ze słodu wędzonego drewnem bukowym.
  • Pre-Prohibition Lager: amerykański pils sprzed 1920 roku, z kukurydzą, bardziej chmielowy niż jego potomkowie; 25–40 IBU, 4,5–6 %.

Hybrydy, na granicy

19B California Common

OG 1,048 do 1,054 · FG 1,011 do 1,014 · 30 do 45 IBU · 18 do 28 EBC · 4,5 do 5,5 % obj.

5B Kölsch

OG 1,044 do 1,050 · FG 1,007 do 1,011 · 18 do 30 IBU · 7 do 10 EBC · 4,4 do 5,2 % obj.

7B Altbier

OG 1,044 do 1,052 · FG 1,008 do 1,014 · 25 do 50 IBU · 18 do 34 EBC · 4,3 do 5,5 % obj.

1C Cream Ale

OG 1,042 do 1,055 · FG 1,006 do 1,012 · 8 do 20 IBU · 4 do 10 EBC · 4,2 do 5,6 % obj.

  • California Common: drożdże lagerowe fermentowane w temperaturze ale, 14–18 °C: bursztynowe piwo, drzewne chmiele. To lager, który warzy się bez chłodzenia.
  • Kölsch i Altbier: odwrotnie, drożdże ale fermentowane w chłodzie, a potem leżakowane na zimno. To piwa ale, zaliczane do lagerów ze względu na smak.
  • Cream Ale: amerykańska kuzynka, bardzo lekkie jasne ale, które naśladuje lagera.

Te style to najlepsze wejście, gdy nie da się utrzymać 12 °C: zob. fermentacja lagera w zależności od temperatury.

Od czego zacząć

  • Bez chłodzenia: California common albo kellerbier fermentowany tolerancyjnymi drożdżami.
  • Z piwnicą 12–14 °C: vienna, märzen albo dunkel. Słód wybacza.
  • Z prawdziwą kontrolą temperatury: helles, potem pils.
  • Gdy drożdże z pierwszego piwa są jeszcze na dnie fermentora: koźlak, uwarzony w dniu zlewania i wlany na gęstwę.

Kalendarz lagerów

Przed sztucznym chłodzeniem lagery warzono tylko zimą i style zachowały tego ślad. Amator bez osobnej lodówki trzyma się tego samego rytmu:

  • Listopad–luty: warzyć pilsy, helles, dunkel, schwarzbier, gdy piwnica ma 8–14 °C.
  • Grudzień: uwarzyć doppelbocka, na post.
  • Luty: uwarzyć Maibocka, na maj.
  • Marzec: uwarzyć märzena, na jesień, jeśli masz jak trzymać go w chłodzie całe lato; inaczej w lipcu z lodówką.
  • Lato: California common albo nic.

W aplikacji

Co robi Krausi

W recepturze wybierasz styl BJCP z listy: karta porównuje wtedy szacowaną gęstość, goryczkę, kolor i alkohol z granicami stylu i sygnalizuje to, co poza nie wychodzi. Możesz poprosić Krausiego, żeby ułożył recepturę dla danego stylu, na twoją objętość i wydajność, a potem ją dopasował. Granice wszystkich stylów są też w eksploratorze stylów.

Najczęstsze pytania

Jaka jest różnica między pilsem a lagerem?

Pils to styl lagera: jasny, wytrawny i wyraźnie chmielony lager. Wszystkie pilsy są lagerami, ale helles, märzen czy koźlak to lagery, które pilsami nie są.

Czy lager jest zawsze jasny?

Nie. Dunkel jest ciemny, schwarzbier i Baltic porter są czarne, märzen i vienna są bursztynowe. Kolor pochodzi ze słodów, nie z drożdży.

Który lager najłatwiej uwarzyć?

Bursztynowy lub ciemny lager (vienna, märzen, dunkel), w którym słód przykrywa drobne odchylenia, albo California common, który fermentuje w 14–18 °C. Pils i bardzo lekkie lagery są najbardziej wymagające.

Jaka jest różnica między märzenem a festbierem?

Märzen jest bursztynowy i słodowy, to dawne piwo Oktoberfestu. Festbier, podawany dziś w Monachium, jest jasny, lżejszy w smaku i mniej więcej tak samo mocny.

Dlaczego koźlaki to piwa zimowe i wiosenne?

Są mocne i słodowe i wymagają długiego leżakowania w chłodzie: uwarzone na początku zimy są gotowe na post (doppelbock) albo na maj (Maibock).

Inne artykuły

Gotowy na kolejną warkę?

Załóż konto, opisz Krausiemu swoją pierwszą recepturę i pozwól mu liczyć.