Krausi
pl
Załóż konto

Wszystko o piwie

Drożdże lagerowe

Lager to ani kolor, ani moc: to piwo fermentowane drożdżami lagerowymi, a potem leżakowane w chłodzie. Te drożdże to osobny gatunek, powstały z krzyżówki, który pracuje tam, gdzie drożdże górnej fermentacji zasypiają. Ta strona wyjaśnia, co je wyróżnia, co je dzieli od drożdży ale, drożdży hybrydowych i kveików, którymi czasem się je zastępuje, a potem przegląda szczepy dostępne w handlu, z zakresem temperatur podawanym przez producenta. Rodziny drożdży jako całość opisują drożdże piwowarskie.

Zaktualizowano 11 listopada 2026

Drożdże hybrydowe

  • Drożdże ale nazywają się Saccharomyces cerevisiae: to także drożdże chleba i wina. Drożdże lagerowe nazywają się Saccharomyces pastorianus (długo nazywane S. carlsbergensis, od browaru, w którym w 1883 roku wyizolowano je w czystej kulturze).
  • S. pastorianus to naturalna hybryda drożdży ale i dzikich drożdży lubiących zimno, Saccharomyces eubayanus, opisanych w 2011 roku na podstawie szczepów znalezionych na bukach w Patagonii. Do krzyżówki doszło w piwnicach piwowarów Europy Środkowej, gdzieś między XV a XVI wiekiem, gdy Bawaria nakazała warzyć zimą i przechowywać piwo w chłodzie.
  • Po rodzicu ale mają zdolność fermentowania cukrów słodu, w tym maltotriozy. Po dzikim rodzicu mają tolerancję na zimno.
  • Wyróżnia się dwie historyczne linie. Grupa I, zwana Saaz, zachowała więcej z dzikiego rodzica: lepiej znosi zimno, ale fermentuje mniej dogłębnie. Grupa II, zwana Frohberg, ma więcej z rodzica ale: energiczniejsza fermentacja, lepsza tolerancja na temperaturę i alkohol. Prawie wszystkie sprzedawane dziś drożdże lagerowe to Frohberg, w tym słynny szczep 34/70 z Weihenstephan.
  • Trzecia grupa pojawiła się niedawno w drodze klasycznej selekcji, bez modyfikacji genetycznej: hybrydy, które w trzech czwartych pochodzą od rodzica ale. LalBrew NovaLager to pierwszy komercyjny przykład.

Co je wyróżnia w praktyce

  • Pracują w chłodzie: 9–13 °C w metodzie klasycznej, tam, gdzie drożdże ale zwalniają, a potem stają. Pracują też cieplej, ale to w chłodzie są najbardziej neutralne.
  • Wytwarzają bardzo mało estrów: bez owocowości, bez banana, bez przypraw. Słód i chmiel są odsłonięte, przez co wady stają się słyszalne.
  • Wytwarzają siarkę: zapach jajka lub zapałki podczas fermentacji jest normalny, wyraźniejszy niż przy ale. Znika w trakcie leżakowania.
  • W chłodzie powoli wchłaniają z powrotem diacetyl (smak masła): stąd przerwa w 17–18 °C pod koniec fermentacji.
  • Potrzeba ich więcej: mniej więcej dwa razy tyle co dla ale przy tej samej gęstości, gdy fermentujesz na zimno, bo namnażają się powoli (zob. kalkulator dawki drożdży).
  • Nazywa się je drożdżami „dolnej fermentacji”, bo tworzą mniej piany na powierzchni i osiadają na dnie, podczas gdy wiele drożdży ale wypływa na powierzchnię. W fermentorze amatora widoczna różnica jest niewielka.
  • Potrafią fermentować cukier, melibiozę, który drożdże ale zostawiają: to test laboratoryjny rozdzielający oba gatunki, bez znaczenia dla piwowara.

Lager, ale, hybryda, kveik: kto co robi

DrożdżeGatunekZwykła temperaturaCharakter
LageroweS. pastorianus9–15 °C, do 18–20 °C dla szczepów tolerancyjnychNeutralne, przejściowa siarka, wymagają leżakowania
Neutralne ale (amerykańskie)S. cerevisiae18–22 °CCzyste, lekka owocowość, szybko gotowe
„Zimne” ale (kölsch, altbier)S. cerevisiae13–20 °CPrawie tak czyste jak lager, dyskretna owocowość jabłka lub gruszki, często siarka
Neutralny kveik (Lutra)S. cerevisiae20–35 °CBardzo czysty nawet na ciepło, fermentuje w kilka dni
  • Historyczne style hybrydowe krzyżują oba światy w jedną lub drugą stronę. California common fermentuje drożdże lagerowe w temperaturze ale. Kölsch i altbier fermentują drożdże ale w chłodzie, a potem leżakują na zimno jak lagery.
  • „Pseudolager” to piwo o recepturze lagera fermentowane bardzo neutralnymi drożdżami ale lub czystym kveikiem. To nie lager, bo drożdże nie są lagerowe, ale często to najlepsza odpowiedź, gdy nie da się zejść poniżej 22 °C (zob. fermentacja lagera w zależności od temperatury).
  • Czego zamienniki nie naśladują do końca: szczypty siarki i zdecydowanej wytrawności prawdziwego lagera, które w pilsie czy hellesie należą do stylu.

Szczepy, które warto znać

Zakresy temperatur i odfermentowanie pochodzą od producentów. Zakres „idealny” to nie granica: mówi, gdzie producent gwarantuje profil.

Zakresy temperatur dziewiętnastu drożdży pogrupowanych według zastosowania, od 8 do 35 °C
Zakres podawany przez każdego producenta. Niebieski pas oznacza klasyczną fermentację lagera, 9–13 °C; szczepy tolerancyjne i zamienniki wychodzą daleko w prawo.

Uniwersalne niemieckie

Te, z którymi można zrobić wszystko, od pilsa po doppelbocka. Do wyboru na pierwszego lagera.

  • Fermentis SafLager W-34/70 (suche, 11,5 g). Szczep z Weihenstephan, najczęściej używane drożdże lagerowe na świecie. Zakres idealny 12–18 °C, odfermentowanie 80–84 %, szybka sedymentacja. Neutralne, zrównoważone, tolerancyjne: to je wybiera się do fermentacji w 15–20 °C lub pod ciśnieniem.
  • Lallemand LalBrew Diamond (suche, 11 g). Niemiecki szczep z grupy Frohberg. 10–15 °C, odfermentowanie 77–83 %, wysoka flokulacja. Bardzo neutralne, dają klarowne piwo; trzymaj je w ich zakresie.
  • White Labs WLP830 German Lager (płynne). 10–13 °C, odfermentowanie 74–79 %, średnia flokulacja. Najlepiej sprzedające się drożdże lagerowe tego laboratorium, uważane za mające to samo pochodzenie co W-34/70.
  • Wyeast 2124 Bohemian Lager (płynne). 9–14 °C, odfermentowanie 73–77 %. Mimo nazwy uważane za należące do tej samej rodziny co dwa poprzednie.

Szczególne charaktery

  • Fermentis SafLager S-189 (suche). Pochodzą z browaru Hürlimann w Szwajcarii. 12–18 °C, odfermentowanie 80–84 %. Neutralne z nutami ziołowymi i kwiatowymi, dobrze czują się w mocnych piwach (koźlaki) i słodowych lagerach.
  • Fermentis SafLager S-23 (suche). Szczep pochodzenia berlińskiego. 12–18 °C. Najbardziej owocowe z trzech szczepów Fermentis, z większą ilością estrów: dobre do chmielonego lub owocowego lagera, gorsze do hellesa.
  • Mangrove Jack's M76 Bavarian Lager (suche, 10 g). 8–14 °C, odfermentowanie 75–80 %. Mniej siarki niż przeciętnie, pełniejszy słód: helles, dunkel, märzen, koźlaki.
  • Wyeast 2206 Bavarian Lager (płynne). 8–14 °C, odfermentowanie 73–77 %. Szczep piw słodowych i koźlaków; wymaga starannej przerwy diacetylowej.

Czeskie

  • Mangrove Jack's M84 Bohemian Lager (suche). 10–15 °C, odfermentowanie 72–76 %. Łagodny, pełny finisz, do czeskich pilsów i bursztynowych lagerów.
  • White Labs WLP800 Pilsner Lager (płynne). 10–13 °C, odfermentowanie 72–77 %. Zostawiają trochę słodu i lekko słodki finisz, w duchu czeskich pilsów.
  • Wyeast 2278 Czech Pils (płynne). 10–14 °C, odfermentowanie 70–74 %. Wytrawne, ale słodowe; dużo siarki podczas fermentacji, która znika przy leżakowaniu.

Tolerancyjne na ciepło

Te, które wybiera się, gdy nie da się utrzymać 12 °C.

  • Lallemand LalBrew NovaLager (suche). Nowoczesna hybryda z trzeciej grupy. 10–20 °C, odfermentowanie 78–84 %, brak siarki, mało diacetylu, estry od niskich do średnich. Fermentują szybko: około sześciu dni w 12 °C według producenta. Tolerują do 13 % alkoholu.
  • Mangrove Jack's M54 Californian Lager (suche). 18–20 °C, odfermentowanie 77–82 %. Drożdże lagerowe stworzone do temperatury ale, bez długiego leżakowania.
  • White Labs WLP810 San Francisco Lager (płynne). 14–18 °C, odfermentowanie 70–75 %, wysoka flokulacja. Drożdże California common; w niższej temperaturze robią też märzena i hellesa.
  • Wyeast 2112 California Lager (płynne). 14–20 °C, odfermentowanie 67–71 %. To samo zastosowanie, słodowy finisz.
  • Oraz wspomniane już W-34/70, które zachowują neutralny profil w górnej części swojego zakresu.

Zamienniki, które nie są drożdżami lagerowymi

  • Drożdże do kölscha: White Labs WLP029 (18–21 °C, źle fermentują poniżej 17 °C), Wyeast 2565 (13–21 °C). Drożdże ale o profilu bliskim lagerowi, piwo potem leżakuje się w chłodzie.
  • Kveik Lutra (Omega OYL-071, płynny lub suchy). 20–35 °C, odfermentowanie 75–82 %. W dolnej części zakresu sam producent przedstawia go jako drożdże do pseudolagera.
  • Lallemand LalBrew Nottingham (suche). Bardzo neutralne angielskie drożdże ale, podawane dla 10–25 °C, które Lallemand zalicza do pseudolagerowych, gdy fermentuje się je w chłodzie.

Jak wybrać

  • Pierwszy lager, piwnica 10–14 °C: W-34/70 lub Diamond, dwie saszetki na 20 litrów.
  • Czeski pils, pełny bursztynowy lager: szczep czeski (M84, WLP800, Wyeast 2278).
  • Helles, märzen, dunkel, koźlaki: szczep bawarski (M76, Wyeast 2206) lub S-189.
  • Bez chłodzenia, 18–20 °C: NovaLager, M54 lub W-34/70.
  • Pod ciśnieniem: W-34/70 lub NovaLager.
  • Powyżej 22 °C bez ciśnienia: kveik Lutra albo neutralne ale, ze świadomością, że to nie lager.

Odpowiedniki między markami (które suche drożdże zastępują które płynne) znajdziesz w narzędziu równoważniki składników. Dwa „równoważne” szczepy często pochodzą z tego samego browaru, ale każde laboratorium wyselekcjonowało własny: liczby odfermentowania i temperatury nigdy nie są zupełnie takie same.

Suche czy płynne i ile

  • Suche drożdże lagerowe to dziś prosty wybór: dwie saszetki na 20 litrów przy 1,050, bez startera i bez potrzeby natleniania brzeczki, bo suche drożdże przychodzą z własnymi zapasami.
  • Płynne drożdże lagerowe prawie zawsze wymagają startera 2–3 litry na 20 litrów, przygotowanego dwa–trzy dni wcześniej, i dobrze natlenionej brzeczki (zob. kalkulator startera).
  • Dla piwa powyżej 1,060 (koźlaki, doppelbock, Baltic porter) licz trzy saszetki albo większy starter: to gęstość, bardziej niż zimno, sprawia drożdżom trudność.
  • Drożdże lagerowe bardzo dobrze nadają się do ponownego użycia: gęstwa po lekkim hellesie to najlepszy możliwy starter dla koźlaka warzonego w dniu zlewania.

Częste błędy

  • Jedna saszetka na 20 litrów w 10 °C: wolny start, siarka, zielone jabłko.
  • Przejęcie się zapachem jajka i wylanie warki: jest normalny i znika przy leżakowaniu.
  • Wybranie szczepu bawarskiego podawanego dla 8–14 °C i fermentowanie go w 20 °C.
  • Przekonanie, że napis „lager” na etykiecie wystarczy, by zrobić lagera: bez leżakowania w chłodzie piwo pozostaje mętne i siarkowe.
  • Butelkowanie bez sprawdzenia diacetylu po zimnej fermentacji.

W aplikacji

Co robi Krausi

Gdy dodajesz drożdże do receptury, Krausi bierze odfermentowanie z ich karty, a receptura oblicza liczbę saszetek dla objętości i gęstości, z dawką dla lagera, jeśli drożdże są lagerowe. Narzędzie równoważników, na stronie i w aplikacji, proponuje szczepy bliskie danym drożdżom, także spośród tych, które masz w magazynie.

Najczęstsze pytania

Czym różnią się drożdże lagerowe od drożdży ale?

To dwa gatunki. Drożdże lagerowe, Saccharomyces pastorianus, to hybryda, która fermentuje w chłodzie (9–15 °C), wytwarza bardzo mało estrów i wymaga leżakowania; drożdże ale, S. cerevisiae, fermentują w 18–22 °C i dają więcej owocowości.

Jakie drożdże lagerowe wybrać na początek?

Uniwersalne suche drożdże: SafLager W-34/70 lub LalBrew Diamond, dwie saszetki na 20 litrów. Bez chłodzenia LalBrew NovaLager albo Mangrove Jack's M54.

Czy można używać drożdży lagerowych w 20 °C?

Niektórych tak: NovaLager są podawane dla 10–20 °C, szczepy California dla 18–20 °C, a W-34/70 pozostają neutralne w górnej części swojego zakresu. Klasyczne szczepy bawarskie i czeskie trzymaj poniżej 14–15 °C.

Dlaczego moje drożdże lagerowe pachną siarką?

Wszystkie drożdże lagerowe wytwarzają ją podczas fermentacji, jedne więcej niż inne. Zapach znika po jednym–trzech tygodniach leżakowania w chłodzie. Utrzymuje się głównie wtedy, gdy dawka drożdży była zbyt mała.

Czy W-34/70, WLP830 i Wyeast 2124 to te same drożdże?

Uważa się, że pochodzą od tego samego szczepu z Weihenstephan, ale każde laboratorium utrzymuje własny. Można je zastępować bez zmiany receptury; ich podawane zakresy temperatur i odfermentowanie nieco się różnią.

Inne artykuły

Gotowy na kolejną warkę?

Załóż konto, opisz Krausiemu swoją pierwszą recepturę i pozwól mu liczyć.